هنر عکاسی وتصویربرداری

آشنایی با سبک هنری اکسپرسیونیسم - Expressionism

در آغاز قرن بیستم ، نهضت بزرگی بر ضد رئالیسم و امپرسیونیسم پا گرفت که آرام‌آرام مکتب "اکسپرسیونیسم" از دل آن بیرون آمد. واژه‌ی اکسپرسیونیسم برای اولین بار در تعریف برخی از نقاشی‌های «اگوست اروه » به کار رفته است.
اکسپرسیونیسم جنبشی در ادبیات بود، که نخست در آلمان شکوفا شد. هدف اصلی این مکتب نمایش درونی بشر، مخصوصاً عواطفی چون ترس، نفرت، عشق و اضطراب بود.
به عبارت دیگراکسپرسیونیسم شیوه‌ای نوین از بیان تجسمی است که در آن هنرمند برای القای هیجانات شدید خود از رنگ‌های تند و اشکال کج و معوج و خطوط زمخت بهره می‌گیرد.
اکسپرسیونیسم به نوعی اغراق در رنگها و شکلهاست، شیوه ای عاری از طبیعت گرایی که می خواست حالات عاطفی را هرچه روشنتر و صریح تر بیان نماید. دوره شکل گیری این مکتب از حدود سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۵ میلادی بود ولی در کل این شیوه از گذشته‌های دور با هنرهای تجسمی همراه بوده و در دوره‌های گوناگون به گونه‌هایی نمود یافته‌است.
مثلا مکتب تبریز را در نگار گری ایرانی، اکسپرسیونیسم هنر ایران می نامند.
عنوان «اکسپرسیونیسم» در سال ۱۹۱۱ برای متمایز ساختن گروه بزرگی از نقاشان به کار رفت که در دههٔ اول سدهٔ بیستم بنای کارشان را بر باز نمایی حالات تند عاطفی، و عصیان گری علیه نظامات ستمگرانه ی حکومت‌ها، مقررات غیر انسانی کارخانه‌ها و عفونت زدگی شهرها و اجتماعات نهاده بودند.
این هنرمندان برای رسیدن به اهداف خود رنگ‌های تند و مهیج و ضربات مکرر و هیجان زدهٔ قلم مو و شکل‌های اعوجاج یافته و خارج از چارچوب را با اینجاد ژرفانمایی و بدون هیچگونه سامانی ایجاد می کردند و هر عنصری را که آرامش بخش و چشم نواز بود از کار خود خارج می کردند.
هنرمندان این سبک:

ونسان ویلِم ون گوگ (۱۸۵۳- ۱۸۹) نقاش معروف این سبک، زاده هلند بود. نام او در زبان هلندی فینسِنت فان خُخ تلفظ می شود. ونسان، تلفظ فرانسوی اسم کوچک اوست و در انگلیسی وینسنت می گویند( Vincent van Gogh)
ون گوگ عاشق گل آفتابگردان بود و مجموعه گل های آفتابگردان او از معروفترين نقاشی هايش است كه در کل از یازده اثر تشکیل شده، وی می‌گفت:" زردی آفتابگردان بهترین رنگی است که می توان پیدا کرد. خیلی شاد است. واقعا شاد است."

روی ادامه مطلب کیلیک کنید

ادامه مطلب

آشنايي با تكنيك پانينگ (افقي چرخاندن دوربين)

تصاوير و نوشته ها از پيتر بارگ
ترجمه عليرضا بهمن آبادي
چه فرزند شما باشد كه به تازگي راه رفتن را ياد گرفته، يا اسبي باشد كه در ميدان اسب‌سواري چهارنعل مي‌تازد، يا ماشيني باشد كه با سرعت در مسيري حركت مي‌كند، شما مي‌توانيد شانس خود را براي گرفتن عكس هايي شفاف افزايش دهيد مشروط بر آنكه با تكنيكي ساده بنام پانينگ آشنا باشيد.
تلاش براي عكاسي از هر گونه سوژه متحرك بدون داشتن اندك دانشي از سرعت‌هاي شاتر نتايجي نااميدكننده براي شما به ارمغان مي‌آورند. اين تصاوير معمولا يا با سوژه‌اي غير قابل تشخيص تار مي‌شوند يا سوژه اساسا در تصوير وجود نخواهد داشت چون به محض فشردن دكمه شاتر، سوژه از قاب تصوير خارج شده است.
چنانچه به نكات ذيل توجه كنيد براين مشكلات رايج دنياي عكاسي اكشن غلبه خواهيد كرد.
تمامي دوربين ها با استفاده از كنترل هاي ديافراگم و سرعت شاتر، مقدار نوري كه به فيلم يا حسگر مي رسد را تنظيم مي‌كنند. ديافراگم مقدار نوري كه وارد دوربين مي‌شود و سرعت شاتر مقدار زماني كه نور به سطح فيلم تابانده مي شود را كنترل مي‌كنند. در اينجا سرعت شاتر است كه ما براي تكميل تكنيك پانينگ خود از آن استفاده مي‌كنيم.

سرعت شاتر به صورت كسرهايي از ثانيه اندازه گيري مي‌شود. سرعتي پايين اي بسا 1/15 (يك پانزدهم) ثانيه يا آهسته تر باشد و سرعتي سريع ممكن است هر سرعتي بالاتر از 1/125 (يك يكصدوبيست و پنجم) در نظر گرفته شود. براي عكاسي از سوژه هاي در حال حركت چندين گزينه در اختيار داريد. بديهي ترين آنها انتخاب سرعت شاتري سريع براي تثبيت يا فريز كردن سوژه است. چنانچه سرعت شاتر سريعتر از سرعت سوژه باشد احتمالا آن را در مسيرش متوقف مي كنيد اما اين گزينه يك نقطه ضعف دارد. اگر ماشين در حال حركتي را در مسيرش متوقف كنيد ايستا به نظر خواهد آمد و فاقد تأثير خواهد بود. تكنيك بهتر انتخاب سرعتي آهسته تر و ردگيري سوژه به هنگام عكاسي است. اين كار پانينگ نام دارد.
پانينگ تكنيكي قوي براي عكاسي اكشن است و اگر دقيق انجام شود سوژه اصلي شفاف و پيش زمينه تار خواهد بود. رمز كار ردگيري سوژه است به هنگامي كه از مقابل شما عبور ميكند و تداوم آن همچنانكه دكمه شاتر را فشرده ايد تا حتي پس از آنكه عكس را مي گيريد.
چنانچه با همان سرعت سوژه به صورت افقي بچرخيد تصوير به شكل شفاف در مقابل پيش زمينه تار جالبي ظاهر خواهد شد. براي اطمينان از كسب نتيجه اي خوب پاهاي خود را ثابت نگاه داريد و نيم تنه بالايي خود را با دنبال كردن سوژه بچرخانيد. دوربين خود را در نقطه اي كه سوژه تان عبور خواهد كرد فوكوس كنيد تا مطمئن شويد كه تصويري شفاف خواهيد گرفت. همچنين مطمئن شويد كه پيش زمينه خيلي نوراني نيست و سايه ندارد چرا كه باعث ايجاد اثراتي اشباح مانند يا رگه هايي از نور در تصوير خواهد شد. پيش زمينه اي تاريكتر بهتر است.

سرعت شاتر صحيح را بدست آوريد – در اين مورد حدود 1/15 (يك پانزدهم) ثانيه و پيش زمينه بلور خواهد بود چرخها تا حدي بلور شده اند و ماشين شفاف است و در حال حركت به نظر مي رسد.

در اينجا سرعت سريعتر 1/60 ( يك شصتم) ثانيه مورد استفاده قرار گرفته است، من مي‌توانستم با سرعتي حدود 1/8 تا 1/15 ثانيه اين كار را انجام دهم اما مي خواستم ترشحات آب شفاف به نظر برسند.

بسته به سرعت و فاصله سوژه از سرعت شاتري ميان 1/8 (يك هشتم) و 1/125 (يك يكصدو بيست پنجم) استفاده كنيد. شاتر را زماني فشاردهيد كه سوژه به نقطه مياني در طي مسير پانينگ (چرخش افقي) شما ‌رسيده است تا اطمينان يابيد سوژه در بهترين وضعيت قرار دارد و تلاش كنيد تا بدون بالا و پايين كردن دوربين كه منجر به تار شدن سوژه مي شود سوژه را ردگيري كنيد. بسياري از دوربين‌هاي خودكار يك override دارند بنابر اين شما مي توانيد به طور دستي سرعت شاتر را تنظيم كنيد. در غير اين صورت ممكن است مجبور شويد از يك فيلتر تراكم خنثي (Neutral Density) براي كاهش مقدار نوري كه به فيلم مي‌رسد استفاده كنيد. براي دوربين‌هاي كامپكت مي‌توانيد ورقي از ژل نوررساني (Lighting Gel) ND تهيه كنيد و آن را به اندازه لنز دوربين بريده و بر روي آن بچسبانيد.

ردگيري سوژه اي كه در خط مستقيم قرار ندارد به هنگام پانينگ نيازمند مراقبت است. در اينجا من مجبور بودم سوژه را در قوسي ردگيري كنم كه توسط تاب ساخته شده بود تا مطمئن شوم كه سوژه شفافتر از پيش‌زمينه است. سرعت 1/4 (يك چهارم) در اينجا مورد استفاده قرار گرفته و حسي بي نظير از حركت خلق كرده است.
چنانچه از دوربين ديجيتالي استفاده مي كنيد كه هم منظره ياب LCD و هم منظره ياب نوري دارد از منظره‌ياب نوري آن استفاده كنيد چراكه هنگام دنبال كردن سوژه در اين سرعت LCD بربده بريده به نظر مي‌رسد و ردگيري دقيق سوژه را مشكل مي‌سازد.

در اينجا سه نمونه از چيزهايي كه مي توانند باعث اشتباه شوند نشان داده شده است. بالا سمت چپ نگاهي ايستا به ماشيني را نشان مي دهد كه ناشي از سرعت خيلي زياد شاتر است. در وسط به چيزهايي دقت كنيد كه ميتوانند وارد مسير پانينگ شما شوند. در اينجا درختچه راه ديد را بسته است. تصوير بالا سمت راست از LCD دوربين ديجيتال استفاده شده است. اين مطلب به اضافه پاسخ كاربر (عكاس) و تاخير ناچيز شاتر باعث از دست دادن حركت شده است.
تكنيك ديگري كه مي توانيد امتحان كنيد همزماني آهسته فلاش است كه در آن از سرعت پايين شاتر و فلاش استفاده مي‌كنيد. فلاش به محض زده شدن سوژه در حال حركت را منجمد مي كند و سرعت طولاني شاتر ما را مطمئن مي سازد كه پيش زمينه تار مي شود. اين تكنيك نيز نيازمند كسب سرعت مناسب پانينگ است. با سرعت بسيار آهسته همانطور كه مي بينيد رد دوچرخه هم زياد است و با پيش زمينه تار مخلوط شده است (تصوير سمت چپ). با سرعت خيلي زياد همه چيز فريزمي شود ( تصوير سمت راست). سرعت مناسب حدود 1/8 تا 1/15 ثانيه است.

ادامه مطلب

تا کنون مقالات زیادی با عناوین شبیه به همین مقاله داشته ایم که بعضا مطالب ذکر شده در آنها تا حدودی تکراری هم بوده است. ولی همیشه در مطالب جدید و نیز تکرار آنچه که حتی می دانیم، مطالبی برای یاد گرفتن است و نگرش های مختلف نویسندگان مختلف به یک موضوع، حاوی مطالبی جدید و تازه است که خواندشان حتی برای حرفه ایها هم، خالی از لطف نیست.
بنابر این در این مقاله به ذکر نکاتی خواهیم پرداخت که رعایت آنها شما را برای گرفتن عکسهای پرتره و یادگاری حرفه‌ای کمک می کند. بدون مقدمه بیشتر به اصل موضوع می پردازیم و این اصول را در 29 مورد و طی یک مقاله دو قسمتی به حضورتان تقدیم می کنیم.

1
ادامه مطلب

امروزه کمتر کسی را میتوان یافت که از دوربین عکاسی دیجیتال استفاده نکند. هرچند که سبک عکاسی بر روی فیلم هنوز طرفداران بسیاری دارد اما عدم نیاز به انجام امور فیزیکی برای دیدن عکسهای گرفته شده با دوربین دیجیتال و همچنین حداقل زمان بین گرفتن و رویت عکس به همراه انتقال عکسها از راه ایمیل و وب سایت و نهایتا عدم پرداخت پول برای دیدن عکسهای دیجیتال میتواند بهانه های خوبی برای استفاده از دوربین عکاسی دیجیتال باشد. از همه اینها که بگذریم گاهی اوقات کیفیتی که از عکس دیجیتالی بدست میآید حتی از طبیعت واقعی عکس هم زیباتر است.

وقتی اقدام به خرید یک دوربین عکاسی دیجیتال میکنید و یا حتی دوربین فیلمبرداری دیجیتال میخرید که قابلیت گرفتن عکس هم دارد شاید ندانید که این عکسهای گرفته شده برروی کارتهای حافظه ای قرار میگیرند که بسادگی از دوربین بیرون میاید.

این کارتها انواع زیادی دارند که بعضی از آنها با هم سازگار میباشند. حتما هنگام خرید دوربین از فروشنده سئوال کنید که نوع کارت دوربین چیست تا در آینده اگر تصمیم گرفتید آنرا ارتقا بخشید بدانید که چه مدلی باید بخرید.

همچنان که دنیای دیجیتال به پیش میتازد نیاز به ذخیره اطلاعات دیجیتالی هم افزایش مییابد. محصولاتی مانند دوربینهای دیجیتال، تلفنهای سلولی و پخش کننده های موزیک MP3 که روزبروز کوچکتر میشوند و ظرفیت آنها روزبروز افزایش مییابد، هم از این قاعده مستثنی نیستند ضمن آنکه میتوان ظرفیت ذخیره آنها را افزایش داد. اینکار با استفاده از کارتهای حافظه فلاش انجام میشود.

اما سئوال اینست که چند تا عکس میتوانم با این دوربین بگیرم؟ جواب به این سئوال دقیقا بستگی به ظرفیت کارت شما و رزولوشن عکسهایی دارد که میگیرید. معمولا کارتهایی که با دوربین فروخته میشود در حداقل ظرفیت مثلا 8 مگابایت برای حدود 20 عکس با رزولوشن پایین قرار دارد.

تعداد عکسی که میتوانید با دوربینتان بگیرید به مدل دوربین، ظرفیت کارت، و پیچیدگی صحنه ای دارد که عکس میگیرید. اگر میخواهید بفهمید کارتتان چند تا عکس میگیرد، ظرفیت کارت را به اندازه متوسط هر فایل عکس تقسیم کنید. مثلا اگر کارتی به ظرفیت 256MB دارید و دوربین عکاسیتان برای هر فایل عکس متوسط 1.2MB جا میگیرد پس 256 را تقسیم بر 1.2 میکنیم و میبینیم تقریبا 213 عکس میتوانیم بگیریم. با عوض کردن رزولوشن عکسها، تعداد آنها نیز تغییر میکند. اگر رزولوشن را کم کنیم تعداد عکسها افزایش خواهند یافت و برعکس اگر رزولوشن را زیاد کنیم تعداد عکسها کم میشود. جدول زیر به شما کمک میکند تا با توجه به مدل دوربین و رزولوشن هر عکس برای هر نوع کارت، تعداد عکسها را داشته باشید

http://www.p30world-article.persiang...ia-Cards/2.gif

در جدول بالا، MB معادل مگابایت و GB معادل گیگابایت است.

متوسط اندازه فایل معادل حالت JPEG روی بالاترین رزولوشن دوربین میباشد. در واقع تعداد عکس در هر کارت عملا به مدل دوربین و آنچه عکس میگیرید بستگی دارد.

اما این کارتها برای ضبط MP3 هم مصرف دارد. اگر بخواهیم معادلی برای توان ضبط عکس و فایلهای MP3 در این کارتها بدست دهیم میتوانم به جدول زیر اشاره کنم ضمن اینکه این جدول معیاری سریع در رابطه با ظرفیت متوسط کارتها برای ذخیره عکس را نیز بشما ارائه میکند.

http://www.p30world-article.persiang...ia-Cards/3.gif

در این جدول، MP3 بر اساس اندازه فایل 5 مگابایتی است و عکس براساس اندازه فایل 512 کیلوبایت میباشد.

همچنان که دنیای دیجیتال به پیش میتازد نیاز به ذخیره اطلاعات دیجیتالی هم افزایش مییابد. محصولاتی مانند دوربینهای دیجیتال، تلفنهای سلولی و پخش کننده های موزیک MP3 که روزبروز کوچکتر میشوند و ظرفیت آنها روزبروز افزایش مییابد، هم از این قاعده مستثنی نیستند ضمن آنکه میتوان ظرفیت ذخیره آنها را افزایش داد. اینکار با استفاده از کارتهای حافظه فلاش انجام میشود که انواع آنرا در ادامه برایتان آورده ام.

خوب واضح است که افراد موزیک بیشتر، عکس بیشتر و ظرفیت بالاتری را طلب میکنند و علاقمند هستند تا آنها را در بیرون از خانه و بین راه مصرف نمایند لذا دستگاهها باید تا حد امکان کوچک و سبک باشند. یکی از امکاناتی که در عین سادگی و سبکی ظرفیت بالایی دارد و از طرفداران زیادی نیز برخوردار میباشد، کارتهای حافظه فلاش است. بعضی از دستگاهها با ظرفیت ثابتی عرشه میشوند که قابل تغییر نیست اما بعضی دیگر حاوی کارتهای فلاش هستند که میتوان آنرا عوض کرد.

جالب است بدانید که انواع متفاوتی از این کارتها وجود دارد و همچنان نمونه های جدید در حال عرضه شدن به بازار هستند. از جمله دستگاههایی که دارای این نوع کارت برای نقل و انتقال ساده و سریع اطلاعات هستند میتوان به کامپیوترهای شخصی و نت بوکها اشاره کرد.

برای آنکه بدانید دستگاه شما از چه نوع کارتی استفاده میکند باید به دفترچه راهنمای آن مراجعه نمائید یا وب سایت فروشنده را جستجو کنید.

ادامه مطلب

CCD قلب دوربين هاي ديجيتال بوده و جاي شاتر و هم فيلم را در دوربين هاي معمولي مي گيرد. ظهور اين تکنولوژي به سال 1960، زماني که تلاش براي توليد حافظه هاي ارزان و در مقياس بالا در حال انجام بود بر مي‌گردد. در ابتدا استفاده از اين تکنولوژي براي گرفتن تصوير به مخيله دانشمنداني که بر روي آن کار مي کردند نيز خطور نمي کرد.
در سال 1969، Willard Boyle و George Smith از CCD براي نگهداري اطلاعات استفاده کردند. اولين CCD مربوط به تصوير برداري به فرمت 100 * 100 پيکسل، در سال 1974 توسط شرکت Faichild Electronics توليد گرديد. در سال‌ بعد اين وسيله در دوربين هاي تلويزيوني براي رسانه هاي تجاري و بعدا در تلسکوپ ها و وسايل تصوير برداري پزشکي مورد استفاده قرار گرفت. مدتها پس از اين زمان بود که CCD در دوربين هاي ديجيتالي مورد استفاده عموم به فروشگاههاي خياباني راه پيدا نمايد.
اين وسيله نظير چشم انسان ولي بصورت الکترونيکي کار مي‌نمايد. هر CCD از ميليونها سلول بنام فتوسايت يا فتوديود تشکيل شده است. اين نقاط در واقع سنسورهاي حساس به نوري هستند که اطلاعات نوري را به يک شارژ الکتريکي تبديل مي‌نمايند. وقتي اجزاي نور که فتون ناميده مي شود وارد بدنه سيليکون فتوسايت مي شود، انرژي کافي براي آزادسازي الکترونهايي که با بار منفي شارژ شده اند ايجاد مي‌ گردد. هر چه نور بيشتري وارد فتوسايت شود، الکترونهاي بيشتري آزاد مي شود. هر فتوسايت داراي يک اتصال الکتريکي مي باشد که وقتي ولتاژي به آن اعمال مي شود، سيليکون زير آن پذيراي الکترونهاي آزاد شده مي شود و همانند يک خازن براي آن عمل مي کند. بنابر اين هر فتوسايت داراي يک شارژ ويژه خود مي باشد که هر چه بيشتر باشد، پيکسل روشنتري را ايجاد مي کند.
مرحله بعدي در اين فرآيند بازخواني و ثبت اطلاعات موجود در اين نقاط است. وقتي که شارژ به اين نقاط وارد و خارج مي شود، اطلاعات درون آنها حذف مي شود و از آنجايي که شارژ هر رديف با رديف ديگر کوپل مي شود، مثل اينست که اطلاعات هر رديف پشت رديف قبلي چيده شود. سپس سيگنال ها در حد امکان بدون نويز وارد تقويت کننده شده و سپس وارد ADC مي شوند.
فتوسايت هاي روي يک CCD فقط به نور حساسيت نشان مي دهند، نه به رنگ. رنگ با استفاده از فيلترهاي قرمز – سبز و آبي که روي هر پيکسل گذارده شده است شناسايي مي شود. براي اينکه CCD از چشم انسان تقليد کند، نسبت فيلترهاي سبز دو برابر فيلترهاي قرمز و آبي است. اين بخاطر اينست که چشم انسان به رنگهای زرد و سبز حساس تر است. چون هر پيکسل تنها يک رنگ را شناسايي مي کند، رنگ واقعي (True Color) با استفاده از متوسط گيري شدت نور اطراف پيکسل که به ميان يابي رنگ مشهور است، ايجاد مي شود.
جديدا فوجي فيلم در طراحي CCD دست به ابداع جالبي زده است. اين شرکت بجاي استفاده از آرايش مربعي براي فتوسايت ها، از فتوسايت هاي کاملا متفاوت هشت ضلعي بزرگتري که در رديفهايي با زاويه 45 درجه مرتب شده اند استفاده کرده است. با اين کار مشکل نويزهاي سيگنال که براي فشردگي فتوسايتها بر روي CCD محدوديت ايجاد مي کرد حل شده است. با اين کار رنگهايي واقعي تر و محدوده ديناميکي وسيعتر و حساسيت به نور بالاتر به دست مي آيد که نتيجه آن عکسهاي ديجيتالي شارپ تر و با رنگهاي جذاب تر مي باشد.

در سال 1998 سنسورهاي CMOS بعنوان تکنولوژي ثبت تصوير جايگزين براي CCD ابداع گرديد. تکنولوژي مورد استفاده در ساخت CMOS همان تکنولوژي است که در سراسر جهان براي ساخت ميليونها ريزپردازنده و حافظه مورد استفاده قرار مي گيرد. از آنجا که روي اين تکنولوژي کار زيادي صورت گرفته و توليد آن در حجم انبوه مي باشد، ساخت چيپ هاي CMOS نسبت به CCD ارزانتر در مي آيد. ديگر مزيت اين سنسورها نسبت به CCD اينست که توان مصرفي آنها پايينتر مي باشد. بعلاوه، در حالي که CCD تنها براي ثبت شدت نوري که بر روي هر يک از صدها هزار نقاط نمونه برداري مي افتد کاربرد دارد، مي توان از CMOS براي منظورهاي ديگر، نظير تبديل آنالوگ به ديجيتال، پردازش سيگنال هاي لود شده، تنظيم رنگ سفيد (white Balance) ، و کنترل هاي دوربين و ... استفاده نمود. همچنين مي توان تراکم نقاط و عمق بيتي تصوير را به راحتي بدون افزايش بيش از اندازه قيمت، بالا برد.
بخاطر اين مزيتها و ساير مزايا، بسياري از تحليل گران صنايع اعتقاد دارند که نهايتا تمام دوربين هاي معمولي ديجيتال از CMOS استفاده خواهند نمود و CCD فقط در دوربينهاي حرفه اي و گرانقيمت بکار خواهد رفت. در اين تکنولوژي مشکلاتي از قبيل تصاوير داراي نويز و عدم توانايي در گرفتن عکس از موضوعات متحرک وجود دارد که امروزه با رفع اين مشکلات، CMOS در حال رسيدن به برابري با CCD مي باشد. (اين تکنولوژي تا جايي پيش رفته که هم اکنون در قويترين دوربين حرفه اي Canon بنام EOS-1Ds با بيش از 11 مگاپيکسل وضوح از اين سنسور استفاده شده است- مولف)
تا بحال سنسورهاي تصوير CMOS با استفاده از تکنولوژي 0.35 تا 0.5 ميکروني ساخته شده اند و چشم انداز آينده آن استفاده از تکنولوژي 0.25 ميکرون مي باشد. سنسور Faveon با 16.8 مگاپيکسل (يعني قدرت ايجاد تصاويري با وضوح 4096*4096 پيکسل) اولين سنسوري است که با استفاده از تکنولوژي 0.18 ميکرون ساخته شده است و يک پرش بزرگ را در صنعت ساخت سنسور تصوير CMOS ينام خود ثبت نموده است. استفاده از تکنولوژي 0.18 ميکرون امکان استفاده از تعداد بيشتري از پيکسل ها را در فضاي فيزيکي معين فراهم کرده و بنابر اين سنسوري با وضوح بالاتر به دست مي‌آيد. ( لازم به ذکر است چون از لحاظ فيزيکي تصوير ايجاد شده توسط لنز تصويري پيوسته بوده و بدون هيچگونه نقطه و ناپيوستگي مي باشد، هر چه بتوان پيکسلهاي سنسور را کوچک تر نمود و تعداد بيشتري از آنها را در ناحيه تشکيل تصوير قرار داد، مي توان عکسي با وضوح بالاتر و نزديکتر به تصويرحقيقي گرفت – مولف) ترانزيستورهاي ساخته شده با استفاده از تکنولوژي 0.18 ميکرون کوچکتر بوده و فضاي زيادي از ناحيه سنسور را اشغال نمي کنند که مي توان از اين فضا براي تشخيص نور استفاده نمود. اين فضا بطور کارآمدي، امکان طراحي سنسوري را که داراي پيکسل هاي هوشمندتري بوده، و در حين عکس برداري تواناييهاي جديدي را بدون قرباني کردن حساسيت نوري به دوربين مي دهد، فراهم مي کند.
با استفاده از اين تکنولوژي 70 ميليون ترانزيستور و 4096*4096 سنسور، فقط در فضايي برابر با 22mm*22mm قرار داده مي شود و سرعت ISO آن برابر با 100 بوده و محدوده ديناميکي آن 10 استپ است!! انتظار ميرود، بعد از 18 ماه از توليد اين سنسور استفاده از آن در وسايل حرفه اي نظير اسکنرها، وسايل تصويري پزشکي ، اسکن پرونده ه و آرشيو موزه ها شروع شود. در آينده اي طولاني تر، انتظار مي رود که اين تکنولوژي بطور وسيعي در وسايل معمولي موجود در بازار استفاده گردد.

ترکیب بندی یا کمپوزیسیون (Composition)، در هم آمیختن بخشها یا عناصر جداگانه و ایجاد یک کل است. در عکاسی برای گرفتن عکسهای خوب، وجود چنین تفکری لازم و ضروری است.
رهنمودهای زیر از جمله نکاتی هستند که هنگام عکاسی باید به آنها توجه شود، اما به کاربردن تمام آنها در هر عکس، لزومی ندارد زیرا در این صورت جای خلاقیت در آثار عکاسی شما کاملا حس خواهد شد. هنگامی که شما این قوانین و ترفندها را آموختید بیش از پیش برای یافتن زوایا، فرصتها و موضوعات جذاب عکاسی آماده خواهید بود.
قبل از اینکه راه بیافتید و عکس بگیرید، باید بدانید که چگونه ایده های خود را در بخشهای جذاب عکس خود به مخاطبین نشان دهید. باید از خود بپرسید که سوژه اصلی چیست؟ نور از چه زاویه ای باید با سوژه برخورد کند؟ آیا عامل تصویری خاصی وجود دارد که بتواند به تاثیر موضوع اصلی را افزایش دهد؟ این سوژه باید در کجای کادر قرار بگیرد؟ تمام اینها نکات مهمی هستند که باید در نظر گرفته شوند اما بازهم لزومی ندارد که شما تمام آنها را-مو به مو- اجرا کنید.
● قانون یک سوم (۳/۱ )
قرنهاست که قانون یک سوم در ترکیب بندی مورد استفاده قرار میگیرد و شاید مهمترین قانون و روش ترکیب بندی باشد. قانون یک سوم به این شکل اجرا میشود که کادر، به یک جدول ۳X۳ تقسیم میشود. نقاط تلاقی خطوط عمودی و افقی، بهترین جا برای قرار گرفتن بخشهای مهم تصویر به شمار می آیند. با قرار دادن بخش مهم تصویر خود در یکی از این ۴ نقطه تلاقی، موضوع عکس خود را در موقعیتی بسیار جذابتر از زمانی که آنرا درست در وسط کادر بگذارید، قرار میدهید.
این روش در زمانی که عکس شما بیش از یک سوژه مهم دارد نیز بسیار مفید است. این نقاط حتی در حالتی که بیش از یکی از آنها مورد استفاده قرار بگیرد هم، کارایی دارند. استفاده دیگر از این خطوط فرضی، در زمانی است که بخواهید کل تصویر را تنظیم کنید، محل خط افق را انتخاب کرده یا جهت نگاه سوژه و...را مورد بررسی قرار دهید. این قانون، در واقع شکل ساده قانون تقسیمات طلایی است که در تمام عکسها و آثار ناشی بزرگان هنر، به نحوی، رعایت شده است.
● سادگی
سادگی، به این معناست که اطلاعات تصویری موجود در یک عکس را تا حد امکان ساده نگهداریم. اگر موضوع اصلی عکس شما در بخش جلوی کادر و نزدیک به دوربین قرار دارد ، باید تا حد امکان پس زمینه این سوژه را خلوت و ساده بگیرید تا چشم بیهوده به سمت جزئیات ناخواسته کشیده نشود. شما باید بخشهای بی اهمیت را فاقد جذابیت نمایش دهید تا آنچه حائز اهمیت است، کاملا توجه بیننده را جلب کند. به خصوص باید از پس زمینه یا فضایی که خطوط متعددی در آن است اجتناب کنید. زیرا خطوط به سادگی چشم را به دنبال خود کشانده و از موضوع دور میکنند.
● قاب بندی
تعیین قاب (کادر یا فریم frame) تدبیری است که در طی آن عکاس با اشتفاده از عوامل موجود در صحنه، معنای بیشتری به سوژه خود میبخشد. این قاب میتواند هر چیزی باشد، چند بوته، درختان، یک پنجره یا یک درب، همه میتوانند قابی دیگر در قاب اصلی عکس ایجاد کرده و توجه بیننده را به موضوع اصلی معطوف نمایند. شما برای انجام دادن این کار باید بسیار مراقب باشید که فاصله و نور دوربین را بر روی اسن قاب تنظیم نکنید، بلکه شما باشد فاصله و نورسنجی را برای سوژه درون قاب انجام دهید. اگر شرایط نور را طوری فراهم کنید که بتوانید از دیافراگم بسته استفاده کنید بسیار بتر است، زیرا عمق میدان وضوح بیشتری خواهید داشت. ممکن است که نور سنجی صحیح موجب شود بخشی از این قاب، تاریکتر از بقیه عکس باشد، که این حالت هم میتواند به حس دراماتیک عکس کمک کند.
●بافت
بافت میتواند تا حد زیادی بر جذابیت عکس بیافزاید. هنگامی که بیننده بافت یک جسم را در عکس ببیند، تخیل خود را بیش از پیش به کار انداخته و تصور لمس این جسم را در مغز خود ایجاد میکند. اینکار مخاطب را بیش از پیش وارد دنیای عکس میکند. بافت، به خصوص هنگام عکاسی از صخره ها، دیوارها، سطوح مختلف، دستها و برگ درختان تاثیر گذار خواهد بود. برای اینکه از قابل رویت بودن بافت اجسام در عکس اطمینان یابید، باید نور رتا طوری تنظیم کنید که از کنار بر سطح بتابد و با ایجاد نور و سایه، بافت سطح را به نمایش بگذارد.
● خطوط هادی
خطوط هادی، برای هدایت چشم به سمت موضوع اصلی یا وارد عمق تصویر کردن بیننده مورد استفاده قرار میگیرند. خطوط مستقیم، منحنی، موازی یا اریب همه در افزایش توجه نقش عمده ای دارند. جاده ها، رودخانه، نهر، پل، شاخه ها یا ردیف نرده ها همه نمونه هایی از موارد بیشمار خطوط جذاب در تصویر هستند. توجه کنید که خطوط هادی، با خطوط بی هدفی که توجه را از سوژه دور میکنند و در بخش "سادگی" مورد اشاره قرار گرفته اند، متفاوت هستند.
● رنگ
رنگها، احساسات و عواطف را به عکس وارد میکنند. ترکیب بندی رنگهایی خاص میتواند موجب بهت و حیرت بیننده شوند. رنگها میتوانند هرنوع تاثیر و تاکیدی را ایجاد کنند. اما باید مراقب باشید که با بازی رنگها، توجه را از موضوع اصلی دور نکنید.
شاید بد نباشد که عنوان این نکات کلیدی را یادداشت کرده و هنگام تمرین عکاسی همراه داشته باشید. طبعا، مانند هر کار دیگر، تمرین و آزمودن امکانات مختلف تصویر، ضامن موفقیت است. اگر بتوانید از هر سوژه عکسهایی از زوایای متعدد و نورهای مختلف بگیرید و آنها را با یکدیگر مقایسه کنید، بهتر متوجه ارزش استفاده از راهکارهای مذکور خواهید شد.

امروز ۲۸ بهمن ۸۶ دانشگده خبر اردبیل با ۶۰ دانشجو کار خود را شروع کرد

ضریب اف (به :انگلیسی f number)، عددی‌ست برای مشخص کردن و اندازه‌گیری بزرگی دریچه دیافراگم یک مجموعه نوری. این عدد معمولاً به صورت $f/\#$ یا $f\#$ یا

N

نمایش داده می‌شود که : $f\# = N = \frac fD \$ است.

در این رابطه $f$ فاصله کانونی و $D$ قطر دریچه دیافراگم است.

این عدد برای مثال برای $f 8$ یا $f / 8$ به صورت اِف هشت تلفظ می‌شود.

ضریب اف های استاندارد به صورت‌های:

f/32 ،f/11 ،f/8 ،f/5.6 ،f/4 ،f/2.8 ،f/2 ،f/1.4 و ... تعریف می‌شوند. این اعداد قسمتی از یک تصاعد هندسی با با قدرت نیست $\sqrt{2}$ هستند.

لنز به زبان فارسی یعنی عدسی که در واقع از ذره بینی تشکیل شده که تصویر را یر روی صفحه حساس دوربین می نگارد.
عدسی‌ها از ماده‌های شفاف ساخته می‌شوند و به دو نوع تقسیم می‌گردند:

همگرا
واگرا

[[تصویر:مثال]]==انواع عدسی== عدسی‌های همگرا: در عدسی همگرا، پرتوهای تابش، پس از شکست و گذر از عدسی، به هم نزدیک می‌شوند (یعنی همگرا می‌شوند). در عدسی‌های همگرا، لبه‌ها نازکتر از وسط آن است و به طور معمول برای کاربردهای متفاوت به شکل‌های دو کوژ، کوژتخت و هلالی همگرا ساخته می‌شوند.

عدسی‌های واگرا: در عدسی‌های واگرا، پرتوهای تابش، پس از شکست و گذر از عدسی، از هم دور می‌شوند (یعنی واگرا می‌شوند). لبه‌ی این عدسی‌ها پهن‌تر از وسط آن است و به شکل‌های دو کاو، کاو تخت و هلالی واگرا ساخته می‌شوند.

عدسی چشم

عدسی چشم، یک عدسی همگرای دوکوژ است که از ماده‌ای ژله مانند، انعطاف‌پذیر و شفاف ساخته شده است.
ضریب شکست عدسی تقریباً 437/1 است.

فاصلهٔ کانونی یک مجموعه نوری مشخص کننده شدت همگرایی و یا واگرایی نور توسط آن مجموعه است. مجموعه‌ای با فاصله کانونی کمتر قدرت نوری بالاتری دارد.

عدسی‌های تقریباً نازک

در مورد یک عدسی نازک فاصله کانونی برابر است با فاصله مرکز عدسی تا کانون عدسی . فاصله کانونی عدسی‌های همگرا مثبت است و شیء و تصویر آن در دو سوی عدسی قرار می‌گیرند و پرتو های نور موازی در یک نقطه که کانون عدسی است همگرا می‌شوند.

عکاسی

فاصله کانونی اسمی عدسی یک لنز عکاسی عبارت است فاصله کانونی لنز وقتی که روی فاصله بسیار دور (بینهایت) تنظیم شده باشد. هنگام زوم روی یک شیء فاصله کانونی عوض می‌شود و هر چه شیء دور تر باشد فاصله کانونی بیشتر می‌شود. در شرایط یکسان عکسی کیفیت بهتری دارد که با فاصله کانونی کمتر گرفته شده باشد. هر چه فاصله کانونی عدسی بیشتر شود زاویه دید محدودتر خواهد شد

عكاسی دیجیتال (digital photographic) ،در اين نوع عکاسی ، بجای ثبت تصوير بر روی فيلم حساس به نور، تصوير توسط يك تراشه حساس به نور، به نام سنسور تصویر يا حسگر تصوير، بصورت نقاطی رنگی كه به نام پيكسل شناخته می‌شود، درون يك فايل ذخيره می شود. به دوربینی كه بر اين اساس كار می‌كند، دوربين ديجيتال گفته می‌شود. خروجی دوربين ديجيتال فايل تصوير است كه بصورت قالبهای استاندارد فايل‌های تصويری و بيشتر به قالب JPEG می‌باشد. ضمنا در دوربين‌های پيشرفته‌تر، خروجی دوربين‌های ديجيتال، بصورت اطلاعات خام و پردازش نشده سنسور نيز در دسترس می‌باشد كه به نام فايل RAW معروف است. کاربر می تواند بعدا به دلخواه خود پردازش‌های لازم را با دقت و كيفيت بهتری در کامپیوتر روی فايلهای خام انجام دهد.

جا به جایی صنعت تصویر نگاری از عکاسی مبتنی بر فیلم های شیمیایی به عکاسی مبتنی بر نیمه هادی های سیلیکونی دلایل گریز ناپذیری دارد. در دنیای عکاسی دیجیتال هزینه های تهیه فیلم خام و ظهور عکس به صفر می رسد. کل فرآیند شکار صحنه تا انتشار عکس می تواند به سرعت طی شود. همه چیز به صورت دیجیتال اتفاق می افتد. با فشار یک دکمه کوچک عکس گرفته می شود و چند ثانیه بعد می توانید عکس را بر روی صفحه نمایش دوربین ببینید یا بلافاصله بر روی کامپیوتر بفرستید و در عرض چند دقیقه می توانید هر نوع ویرایش لازم را توسط نرم افزار بر روی آن اعمال کنید و نتیجه را برای چاپ روی کاغذ و یا انتشار در اینترنت آماده نمایید. در این دوربین ها تصویر توسط یک سنسور گرفته می شود. سلول های این عنصر بصورت ردیف ها و ستون هایی از سنسورهای نقطه ای نور هستند که هرچه این تعداد بیشتر و فشرده تر باشد، تصویر دارای دقت بالاتری می شود

Product	Manufacturer	Model
Lighting	ARRI	2.5Kw HMI
Audio	Audio Ltd	2020
Hi Def lenses	Canon	HJ21
Hi Def lenses	Canon	HJ11
Lenses	Canon	J33
Lighting	Cirrolte	Dedos 150W
Minicam	HITACHI	KPD8
Audio	Micron	700 Series
Audio	Micron	Explorer Series
Audio	Micron	500 Series
Lighting	Novelight	3Kw Soft Box
Grips	OConnor	2575
mini DV	Panasonic	DVX100
DIGIBETA	SONY	DVW790 WSP
DVCAM	Sony	PD170
DV-CAM	SONY	DSR570
DV-CAM	Sony	PDX-10
DV-CAM	SONY	DSR 255
HD VTR	Sony	JH3
HDCAM	Sony	HDW750P HDCam
HD-CAM	SONY	HDWF900
Minicam	Sony	Remote Pan & Tilt

مختصری درمورد دوربینهای دیجیتال تصویربرداری و لولزم جانبی

روی ادامه مطلب کلیک کنید

ادامه مطلب

HD Camera

ادامه مطلب

توضیحات مختصری در مورد تاریخچه عکاسی

(روی ادامه مطلب کلیک کنید)

ادامه مطلب

بارزترین ویژگی علوم امروز ناموزونی معرفتی آنهاست، علوم در حوزه‌های گوناگون با سرعت نور به پیش می‌شتابد اما بی‌مقصد.

(روی ادامه مطلب کلیک کنید)

ادامه مطلب

اداره كل آموزش سازمان با همكاري موسسه AIBD1 كارگاه آموزشي مديريت و رهبري2 را براي جمعي از مديران و تهيه كنندگان سازمان برگزار نمود. استاد دوره خانم باربارا اسكراس از شبكه دويچه وله آلمان بودند. نظر به اهميت و ضرورت مباحث مديريت و رهبري در دنياي امروز سازمانها، بر آن شديم تا مباحث كارگاه را بصورت منسجم جهت استفاده ديگر همكاران كه امكان حضور و استفاده از كارگاه را نداشتند ارائه كنيم. به همين منظور گزارش - مقاله ذيل تدوين شده است.
ادامه مطلب

پاناسونیک اولین کارت حافظه 32 گیگابایت SDHC کلاس 6 جهان را ارائه کرد. این کارت قابلیت ضبط 5 ساعت فیلم AVCHD را دارد و همچنین می تواند 6800 عکس 12 مگاپیکسل – حجم هر کدام حدود 4.5 مگابایت- را ثبت کند. سرعت حاقل این کارت 4 مگابایت در ثانیه و سرعت حداکثر آن 20 مگابایت در ثانیه برابر 133X است.

شرکت Digital Foci دو مدل آلبوم عکس دیجیتال خود را معرفی کرد. آلبوم عکس Delux OLED در سایز 2.8 اینچ قادر به نگهداری 3000 عکس و نشان دادن آن روی صفحه خود با کیفیت بالا است. این مدل مانند ساعت به دست بسته می شود و دارای ساعت و تقویم است. آلبوم عکس OLED در سایز 1.5 اینچ قادر به نگهداری 120 عکس در حافظه داخلی 120 مگابایتی خود است و در واقع یک جاسوئیچی قادر به پخش عکس است. هر دو مدل با باطری قابل شارژLi-Po هستند و در آوریل امسال به بازار عرضه خواهند شد.

جشنواره فیلم کوتاه کلرمون فران (فرانسه)
جشنواره فیلم ساندنس (آمریکا)
جشنواره فیلم رتردام (هلند)
جشنواره فیپا (فرانسه)
جشنواره فیلم کوتاه پاریس (فرانسه)
جشنواره فیلم کوتاه هالووین (انگلستان)
جشنواره فیلم کوتاه فلیکرفست (استرالیا)

روی ادامه مطلب کلیک کنید

ادامه مطلب