تبليغاتX
هنر عکاسی وتصویربرداری
آشنايي با تكنيك پانينگ (افقي چرخاندن دوربين)


تصاوير و نوشته ها از پيتر بارگ
ترجمه عليرضا بهمن آبادي
چه فرزند شما باشد كه به تازگي راه رفتن را ياد گرفته، يا اسبي باشد كه در ميدان اسب‌سواري چهارنعل مي‌تازد، يا ماشيني باشد كه با سرعت در مسيري حركت مي‌كند، شما مي‌توانيد شانس خود را براي گرفتن عكس هايي شفاف افزايش دهيد مشروط بر آنكه با تكنيكي ساده بنام پانينگ آشنا باشيد.
تلاش براي عكاسي از هر گونه سوژه متحرك بدون داشتن اندك دانشي از سرعت‌هاي شاتر نتايجي نااميدكننده براي شما به ارمغان مي‌آورند. اين تصاوير معمولا يا با سوژه‌اي غير قابل تشخيص تار مي‌شوند يا سوژه اساسا در تصوير وجود نخواهد داشت چون به محض فشردن دكمه شاتر، سوژه از قاب تصوير خارج شده است.
چنانچه به نكات ذيل توجه كنيد براين مشكلات رايج دنياي عكاسي اكشن غلبه خواهيد كرد.
تمامي دوربين ها با استفاده از كنترل هاي ديافراگم و سرعت شاتر، مقدار نوري كه به فيلم يا حسگر مي رسد را تنظيم مي‌كنند. ديافراگم مقدار نوري كه وارد دوربين مي‌شود و سرعت شاتر مقدار زماني كه نور به سطح فيلم تابانده مي شود را كنترل مي‌كنند. در اينجا سرعت شاتر است كه ما براي تكميل تكنيك پانينگ خود از آن استفاده مي‌كنيم.

سرعت شاتر به صورت كسرهايي از ثانيه اندازه گيري مي‌شود. سرعتي پايين اي بسا 1/15 (يك پانزدهم) ثانيه يا آهسته تر باشد و سرعتي سريع ممكن است هر سرعتي بالاتر از 1/125 (يك يكصدوبيست و پنجم) در نظر گرفته شود. براي عكاسي از سوژه هاي در حال حركت چندين گزينه در اختيار داريد. بديهي ترين آنها انتخاب سرعت شاتري سريع براي تثبيت يا فريز كردن سوژه است. چنانچه سرعت شاتر سريعتر از سرعت سوژه باشد احتمالا آن را در مسيرش متوقف مي كنيد اما اين گزينه يك نقطه ضعف دارد. اگر ماشين در حال حركتي را در مسيرش متوقف كنيد ايستا به نظر خواهد آمد و فاقد تأثير خواهد بود. تكنيك بهتر انتخاب سرعتي آهسته تر و ردگيري سوژه به هنگام عكاسي است. اين كار پانينگ نام دارد.
پانينگ تكنيكي قوي براي عكاسي اكشن است و اگر دقيق انجام شود سوژه اصلي شفاف و پيش زمينه تار خواهد بود. رمز كار ردگيري سوژه است به هنگامي كه از مقابل شما عبور ميكند و تداوم آن همچنانكه دكمه شاتر را فشرده ايد تا حتي پس از آنكه عكس را مي گيريد.
چنانچه با همان سرعت سوژه به صورت افقي بچرخيد تصوير به شكل شفاف در مقابل پيش زمينه تار جالبي ظاهر خواهد شد. براي اطمينان از كسب نتيجه اي خوب پاهاي خود را ثابت نگاه داريد و نيم تنه بالايي خود را با دنبال كردن سوژه بچرخانيد. دوربين خود را در نقطه اي كه سوژه تان عبور خواهد كرد فوكوس كنيد تا مطمئن شويد كه تصويري شفاف خواهيد گرفت. همچنين مطمئن شويد كه پيش زمينه خيلي نوراني نيست و سايه ندارد چرا كه باعث ايجاد اثراتي اشباح مانند يا رگه هايي از نور در تصوير خواهد شد. پيش زمينه اي تاريكتر بهتر است.


سرعت شاتر صحيح را بدست آوريد – در اين مورد حدود 1/15 (يك پانزدهم) ثانيه و پيش زمينه بلور خواهد بود چرخها تا حدي بلور شده اند و ماشين شفاف است و در حال حركت به نظر مي رسد.


در اينجا سرعت سريعتر 1/60 ( يك شصتم) ثانيه مورد استفاده قرار گرفته است، من مي‌توانستم با سرعتي حدود 1/8 تا 1/15 ثانيه اين كار را انجام دهم اما مي خواستم ترشحات آب شفاف به نظر برسند.

بسته به سرعت و فاصله سوژه از سرعت شاتري ميان 1/8 (يك هشتم) و 1/125 (يك يكصدو بيست پنجم) استفاده كنيد. شاتر را زماني فشاردهيد كه سوژه به نقطه مياني در طي مسير پانينگ (چرخش افقي) شما ‌رسيده است تا اطمينان يابيد سوژه در بهترين وضعيت قرار دارد و تلاش كنيد تا بدون بالا و پايين كردن دوربين كه منجر به تار شدن سوژه مي شود سوژه را ردگيري كنيد. بسياري از دوربين‌هاي خودكار يك override دارند بنابر اين شما مي توانيد به طور دستي سرعت شاتر را تنظيم كنيد. در غير اين صورت ممكن است مجبور شويد از يك فيلتر تراكم خنثي (Neutral Density) براي كاهش مقدار نوري كه به فيلم مي‌رسد استفاده كنيد. براي دوربين‌هاي كامپكت مي‌توانيد ورقي از ژل نوررساني (Lighting Gel) ND تهيه كنيد و آن را به اندازه لنز دوربين بريده و بر روي آن بچسبانيد.


ردگيري سوژه اي كه در خط مستقيم قرار ندارد به هنگام پانينگ نيازمند مراقبت است. در اينجا من مجبور بودم سوژه را در قوسي ردگيري كنم كه توسط تاب ساخته شده بود تا مطمئن شوم كه سوژه شفافتر از پيش‌زمينه است. سرعت 1/4 (يك چهارم) در اينجا مورد استفاده قرار گرفته و حسي بي نظير از حركت خلق كرده است.
چنانچه از دوربين ديجيتالي استفاده مي كنيد كه هم منظره ياب LCD و هم منظره ياب نوري دارد از منظره‌ياب نوري آن استفاده كنيد چراكه هنگام دنبال كردن سوژه در اين سرعت LCD بربده بريده به نظر مي‌رسد و ردگيري دقيق سوژه را مشكل مي‌سازد.


در اينجا سه نمونه از چيزهايي كه مي توانند باعث اشتباه شوند نشان داده شده است. بالا سمت چپ نگاهي ايستا به ماشيني را نشان مي دهد كه ناشي از سرعت خيلي زياد شاتر است. در وسط به چيزهايي دقت كنيد كه ميتوانند وارد مسير پانينگ شما شوند. در اينجا درختچه راه ديد را بسته است. تصوير بالا سمت راست از LCD دوربين ديجيتال استفاده شده است. اين مطلب به اضافه پاسخ كاربر (عكاس) و تاخير ناچيز شاتر باعث از دست دادن حركت شده است.
تكنيك ديگري كه مي توانيد امتحان كنيد همزماني آهسته فلاش است كه در آن از سرعت پايين شاتر و فلاش استفاده مي‌كنيد. فلاش به محض زده شدن سوژه در حال حركت را منجمد مي كند و سرعت طولاني شاتر ما را مطمئن مي سازد كه پيش زمينه تار مي شود. اين تكنيك نيز نيازمند كسب سرعت مناسب پانينگ است. با سرعت بسيار آهسته همانطور كه مي بينيد رد دوچرخه هم زياد است و با پيش زمينه تار مخلوط شده است (تصوير سمت چپ). با سرعت خيلي زياد همه چيز فريزمي شود ( تصوير سمت راست). سرعت مناسب حدود 1/8 تا 1/15 ثانيه است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط بهروز سعیدی در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 و ساعت 11:11 |
تا کنون مقالات زیادی با عناوین شبیه به همین مقاله داشته ایم که بعضا مطالب ذکر شده در آنها تا حدودی تکراری هم بوده است. ولی همیشه در مطالب جدید و نیز تکرار آنچه که حتی می دانیم، مطالبی برای یاد گرفتن است و نگرش های مختلف نویسندگان مختلف به یک موضوع، حاوی مطالبی جدید و تازه است که خواندشان حتی برای حرفه ایها هم، خالی از لطف نیست.
بنابر این در این مقاله به ذکر نکاتی خواهیم پرداخت که رعایت آنها شما را برای گرفتن عکسهای پرتره و یادگاری حرفه‌ای کمک می کند. بدون مقدمه بیشتر به اصل موضوع می پردازیم و این اصول را در 29 مورد و طی یک مقاله دو قسمتی به حضورتان تقدیم می کنیم.



1
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط بهروز سعیدی در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 و ساعت 16:35 |
امروزه کمتر کسی را میتوان یافت که از دوربین عکاسی دیجیتال استفاده نکند. هرچند که سبک عکاسی بر روی فیلم هنوز طرفداران بسیاری دارد اما عدم نیاز به انجام امور فیزیکی برای دیدن عکسهای گرفته شده با دوربین دیجیتال و همچنین حداقل زمان بین گرفتن و رویت عکس به همراه انتقال عکسها از راه ایمیل و وب سایت و نهایتا عدم پرداخت پول برای دیدن عکسهای دیجیتال میتواند بهانه های خوبی برای استفاده از دوربین عکاسی دیجیتال باشد. از همه اینها که بگذریم گاهی اوقات کیفیتی که از عکس دیجیتالی بدست میآید حتی از طبیعت واقعی عکس هم زیباتر است.


وقتی اقدام به خرید یک دوربین عکاسی دیجیتال میکنید و یا حتی دوربین فیلمبرداری دیجیتال میخرید که قابلیت گرفتن عکس هم دارد شاید ندانید که این عکسهای گرفته شده برروی کارتهای حافظه ای قرار میگیرند که بسادگی از دوربین بیرون میاید.

این کارتها انواع زیادی دارند که بعضی از آنها با هم سازگار میباشند. حتما هنگام خرید دوربین از فروشنده سئوال کنید که نوع کارت دوربین چیست تا در آینده اگر تصمیم گرفتید آنرا ارتقا بخشید بدانید که چه مدلی باید بخرید.


همچنان که دنیای دیجیتال به پیش میتازد نیاز به ذخیره اطلاعات دیجیتالی هم افزایش مییابد. محصولاتی مانند دوربینهای دیجیتال، تلفنهای سلولی و پخش کننده های موزیک MP3 که روزبروز کوچکتر میشوند و ظرفیت آنها روزبروز افزایش مییابد، هم از این قاعده مستثنی نیستند ضمن آنکه میتوان ظرفیت ذخیره آنها را افزایش داد. اینکار با استفاده از کارتهای حافظه فلاش انجام میشود.


اما سئوال اینست که چند تا عکس میتوانم با این دوربین بگیرم؟ جواب به این سئوال دقیقا بستگی به ظرفیت کارت شما و رزولوشن عکسهایی دارد که میگیرید. معمولا کارتهایی که با دوربین فروخته میشود در حداقل ظرفیت مثلا 8 مگابایت برای حدود 20 عکس با رزولوشن پایین قرار دارد.

تعداد عکسی که میتوانید با دوربینتان بگیرید به مدل دوربین، ظرفیت کارت، و پیچیدگی صحنه ای دارد که عکس میگیرید. اگر میخواهید بفهمید کارتتان چند تا عکس میگیرد، ظرفیت کارت را به اندازه متوسط هر فایل عکس تقسیم کنید. مثلا اگر کارتی به ظرفیت 256MB دارید و دوربین عکاسیتان برای هر فایل عکس متوسط 1.2MB جا میگیرد پس 256 را تقسیم بر 1.2 میکنیم و میبینیم تقریبا 213 عکس میتوانیم بگیریم. با عوض کردن رزولوشن عکسها، تعداد آنها نیز تغییر میکند. اگر رزولوشن را کم کنیم تعداد عکسها افزایش خواهند یافت و برعکس اگر رزولوشن را زیاد کنیم تعداد عکسها کم میشود. جدول زیر به شما کمک میکند تا با توجه به مدل دوربین و رزولوشن هر عکس برای هر نوع کارت، تعداد عکسها را داشته باشید

http://www.p30world-article.persiang...ia-Cards/2.gif


در جدول بالا، MB معادل مگابایت و GB معادل گیگابایت است.


متوسط اندازه فایل معادل حالت JPEG روی بالاترین رزولوشن دوربین میباشد. در واقع تعداد عکس در هر کارت عملا به مدل دوربین و آنچه عکس میگیرید بستگی دارد.

اما این کارتها برای ضبط MP3 هم مصرف دارد. اگر بخواهیم معادلی برای توان ضبط عکس و فایلهای MP3 در این کارتها بدست دهیم میتوانم به جدول زیر اشاره کنم ضمن اینکه این جدول معیاری سریع در رابطه با ظرفیت متوسط کارتها برای ذخیره عکس را نیز بشما ارائه میکند.


http://www.p30world-article.persiang...ia-Cards/3.gif


در این جدول، MP3 بر اساس اندازه فایل 5 مگابایتی است و عکس براساس اندازه فایل 512 کیلوبایت میباشد.

همچنان که دنیای دیجیتال به پیش میتازد نیاز به ذخیره اطلاعات دیجیتالی هم افزایش مییابد. محصولاتی مانند دوربینهای دیجیتال، تلفنهای سلولی و پخش کننده های موزیک MP3 که روزبروز کوچکتر میشوند و ظرفیت آنها روزبروز افزایش مییابد، هم از این قاعده مستثنی نیستند ضمن آنکه میتوان ظرفیت ذخیره آنها را افزایش داد. اینکار با استفاده از کارتهای حافظه فلاش انجام میشود که انواع آنرا در ادامه برایتان آورده ام.

خوب واضح است که افراد موزیک بیشتر، عکس بیشتر و ظرفیت بالاتری را طلب میکنند و علاقمند هستند تا آنها را در بیرون از خانه و بین راه مصرف نمایند لذا دستگاهها باید تا حد امکان کوچک و سبک باشند. یکی از امکاناتی که در عین سادگی و سبکی ظرفیت بالایی دارد و از طرفداران زیادی نیز برخوردار میباشد، کارتهای حافظه فلاش است. بعضی از دستگاهها با ظرفیت ثابتی عرشه میشوند که قابل تغییر نیست اما بعضی دیگر حاوی کارتهای فلاش هستند که میتوان آنرا عوض کرد.

جالب است بدانید که انواع متفاوتی از این کارتها وجود دارد و همچنان نمونه های جدید در حال عرضه شدن به بازار هستند. از جمله دستگاههایی که دارای این نوع کارت برای نقل و انتقال ساده و سریع اطلاعات هستند میتوان به کامپیوترهای شخصی و نت بوکها اشاره کرد.

برای آنکه بدانید دستگاه شما از چه نوع کارتی استفاده میکند باید به دفترچه راهنمای آن مراجعه نمائید یا وب سایت فروشنده را جستجو کنید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط بهروز سعیدی در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 و ساعت 16:30 |

Search Engine Submitter